MyMM: videos, images, articles

 
La Monnaie - Testimonials

Testimonials

Met het heengaan van Gerard Mortier verliest ons land een visionaire en genereuze persoonlijkheid en een uitzonderlijke ambassadeur. Hij was een man buiten categorie met een bijzonder open en tolerante visie op de maatschappij en de wereld. Mijn gedachten zijn bij zijn familie en naasten.
Elio di Rupo, Premier Ministre / Eerste Minister

He was one of the giants of opera and above all he was absolutely serious in his dedication to it. His decade at La Monnaie was something wonderful, not only when it happened but it was lasting.
What he created there and with his seriousness of purpose, remained and that is a wonderful gift. He really believed that opera had a political purpose.
He pampered seriousness with good humour and I’ll always remember his sparkling eyes.
He quite enjoyed making ennemies, but he was a very loyal friend as many artists and managers will testify.
Nicholas Payne, Director of Opera Europa

Visionair was Gerard; zijn leerlingen staan vandaag aan het hoofd van Europa's topcultuurhuizen. Zijn bijdrage tot de levende cultuur van vandaag en morgen wordt zo onsterfelijk!
Jan Briers, Gouverneur Provincie Oost-Vlaanderen

Gerard Mortier schudde met een ongekende vitaliteit het traditionele, wat stoffige imago op en gaf de opera een zeer actuele input. Ook toen zijn ziekte hem verplichtte om zijn activiteiten terug te schroeven bleef hij een leer- en weetgierig onbegrensde man en gaf hij zijn kennis en inzichten door aan anderen. Gerard Mortier laat dan ook een bijzonder rijke intellectuele erfenis na. Dat hij hiermee generaties operamensen heeft gemotiveerd en geïnspireerd, is een nagedachtenis waarvoor wij hem eeuwig dankbaar mogen zijn.
Joke Schauvliege, Vlaams Minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur

De lente hangt lam in de bomen vandaag. Gerard Mortier is dood. Ik eer zijn gedrevenheid, zijn blijvende nieuwsgierigheid, zijn moed en zijn verwezenlijkingen. Hij heeft opera indringend veranderd, maar ook dit land en ons allemaal. Een vader is heengegaan, een vriend en mentor, een lichtend voorbeeld. Nu is het aan ons.
Erwin Mortier, schrijver

Mit tiefer Trauer und Wehmut im Herzen denken wir an Gerard Mortier.
Wir hatten das Glück Anfang der 80er Jahre am Beginn seiner Intendanz in Brüssel mit diesem Opernbegeisterten zusammenzutreffen. Das hatte unserer Arbeit und unserem Leben eine neue Richtung gegeben. Mit Mozarts La Clemenza di Tito an der Monnaie fing das Abenteuer an und unter den Fittichen von Gerard folgten auch viele Inszenierungen in Brüssel und anderswo. Doch unsere Clemenza begleitete Gerard auf allen seinen Wegen – in Salzburg, Paris und Madrid – und führte uns immer wieder zusammen. Zuletzt, im vergangenen Januar haben wir sie in Teatro La Fenice in Venedig, im schönsten Theater der Welt, wieder aufgeführt : nach 32 Jahren – es wurde ein Schwanengesang auf den großen Operntheaterliebhaber.
Merci, mon ami Gerard.
Karl-Ernst & Ursel Herrmann

Ik heb een vriend verloren en een blijvende leermeester.
Tom Lannoye, schrijver

Gerard Mortier nous a quittés. Je suis envahi par un sentiment de grande tristesse. Cet homme aura changé ma vie. Tout d’abord en me faisant découvrir l’opéra comme je ne l’avais jamais imaginé : ce fut la Monnaie sous sa direction visionnaire de 1981 à 1991. Puis il me dit un jour : « Bernard, tu devrais songer à me succéder ». C’était en mars 1989. Un an plus tard, j’étais nommé à sa succession. J’y suis resté quinze ans.
Pendant plus de trente ans, Gerard Mortier n’a cessé de repenser l’opéra, de bousculer les idées reçues, d’explorer de nouvelles voies, de découvrir de nouveaux talents, de questionner la culture en Europe. Il était avant tout un dramaturge, au sens fort du terme. Il était dramaturge dans ses programmations, dans les créations qu’il initiait, dans les équipes artistiques qu’il réunissait, dans ses innombrables conférences et rencontres avec les publics les plus divers, à Bruxelles, Salzbourg, dans la Ruhr, à Paris et à Madrid…
Il a été le plus grand directeur d’opéra de sa génération. Il a révolutionné la manière de le produire, de le créer, de le diffuser, de le communiquer. Il a porté la Monnaie à une niveau de qualité et de créativité que la maison n’avait probablement jamais atteint avant lui. Il n’a cessé de faire de l’opéra un art vivant.
Gerard nous a quittés mais son héritage vit et nous interpelle : à nous de continuer son œuvre de création et de résistance.
Bernard Foccroulle, Directeur du Festival lyrique d'Aix-en-Provence

Wat een gemis. Nu al. Voor de wereld van de opera maar ook voor mij persoonlijk. De laatste zachte omhelzing –want hij was te fragiel, te kwetsbaar- na de première van Brokeback Mountain in Teatro Real Madrid. De laatste woorden –dat voelde ik toen al- over de productie en het werk van Jan Versweyveld en mij. Hij kon niet lang meer staan dus we zaten tussen de techniekers achter een decorstuk. Tussendoor elke assistent en stagemanager prijzend. Want hij was een rasechte man van het theater die ervan doordrongen was dat elke medewerker telt in het maken van een voorstelling. Het indringende beeld van Gerard die door de gangen van het majestueuze theater schuifelde met een waaier trouwe, meestal jonge medewerkers om zich heen. Om de paar meter hield de stoet even halt om hem iemand te laten begroeten. De stervende koning, Shakespeariaans. Hij wilde absoluut komen ondanks een snoeiharde behandeling. Hij at zo graag, maar nu was het alleen nog bouillon ("ik kan dat nu heel goed zelf maken, we spreken af in Brussel en dan eten we bouillon"). Onder de indruk van een twee uur durende persconferentie onder zijn leiding en in het Spaans voor de verzamelde wereldpers. Bevlogen en bezield als altijd. Prometheus die het vuur brengt aan de mensheid. Opera was zijn passie. Hij wilde opera zijn ziel teruggeven die het aan de duivel had verkocht. En dat is hem gelukt en daarvoor wordt hij nu wereldwijd geprezen. En daarom ben ik zo verdrietig.
Ivo van Hove, Directeur Toneelgroep Amsterdam

Het was letterlijk een uitdaging om met hem samen te werken. In toom viel hij niet te houden wanneer hij ergens zijn zinnen had op gezet. En gelukkig maar. We verliezen een persoonlijkheid die karakter en visie combineerde. Ik verlies nu bovendien mijn laatste illusie om hem ooit nog eens Faust (die van Gounod) te laten programmeren…
Louis Tobback, Burgemeester van Leuven

De herinnering aan Gerard Mortier en de transformatie die de opera onder hem beging, zal altijd blijven voortbestaan.
Laurette Onkelinx, Vice-Première Ministre et Ministre des Affaires sociales et de la Santé publique, chargée de Beliris et des Institutions culturelles fédérales / Vice-Eerste Minister en Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen

Gerard Mortier est une des plus grandes figures que le monde lyrique ait connu ces dernières décennies. Grand directeur de plusieurs institutions importantes, il était un visionnaire audacieux et courageux à qui nous devons entre autre le fait que la Monnaie soit devenue une des grandes scènes lyriques internationales, où nous avons vécu des soirées magnifiques pleine d'une grande intensité. Personnalité intelligente, découvreur de talents, cultivé et plein d'humour, il était aussi un ami attachant avec qui j'ai eu la chance de collaborer durant plus de trente ans. Merci pour tout cela, cher Gerard, tu resteras pour toujours dans nos mémoires.
José Van Dam, chanteur / zanger

Verweesd en verslagen blijven we achter bij het heengaan van Gerard Mortier. Deze grote opera-intendant en cultuurfilosoof, heeft de strijd moeten inbinden tegen een ziekte waar hij zich zelf niet had aan verwacht. Ik heb hem leren kennen als de begeesterende en bevlogen nieuwe directeur van de Munt waar ik eerst vertaler voor de programma’s, vervolgens medewerker van de dienst dramaturgie en uiteindelijk verantwoordelijke van de persdienst mocht zijn. Steeds wees hij ons er op dat kunst en in het bijzonder opera maar iets konden te betekenen hebben als ze in het perspectief van de mens in de hedendaagse maatschappij werden geplaatst. Dat hij daarbij het conflict niet uit de weg ging en vrij moeilijk kon zijn in zijn contacten, is evident, grote geesten zijn nu eenmaal niet makkelijk, toch heb ik hem in mijn persoonlijke contacten altijd gekend als een bijzonder minzaam en genereus man. Zijn verdiensten zijn te talrijk om in het kort op te noemen maar zijn grootste realisatie in Brussel was m.i.  toch wel zijn Mozartcyclus met Karl-Ernst en Ursula Herrmann, en Luc Bondy waarmee hij ronduit nieuwe normen voor de actuele operaregie heeft uitgezet. Hij was iedereen altijd een stap voor in zijn ideeën  en bleef dit tot de laatste dag, nu hij zich nog meer ging toeleggen op de relatie tussen kunst en maatschappij, opera en politiek. Hij heeft me herhaaldelijk proberen aan te zetten om mee te gaan werken naar Salzburg wat ik steeds enorm heb weten te waarderen maar een persoonlijk drama in mijn leven van ziekte en dood van mijn partner beletten mij toentertijd die stap te zetten. Ik ben er zeker van dat nu hij zich zelf in die situatie bevond, hij mij ten volle zou begrepen hebben. Dank, beste Gerard voor alles wat je ons maar ook dit land en de gehele kunstwereld hebt gegeven aan inspirerende ideeën en grootse verwezenlijkingen. België is er slechter aan toe zonder jou. Rust zacht…
Yannick Vermeirsch, voormalig medewerker dienst dramaturgie en persverantwoordelijke