MyMM : vidéos, images, articles

 
La Monnaie - à Gerard Mortier

à Gerard Mortier

Gerard,
het is herfst en je huis is klaar
voor de eerste tonen,
en wij die dromen zonder slapen
vinden elkaar in het bedrog
dat de waarheid ringeloort,
wij, pooiers van het schone.

Het rijk van de theatrale zinnen
ligt vertakt over een geheim continent.
Wie het al te kunstig wil minnen
sterft in een al te smalle tent.
Theater, hooguit een aria, een uur vol gratie,
precaire harmonie
tegen de desintegratie
(o.a. van hen die beroepshalve wegen en wikken,
die van het multinationale minimale,
het modieus marginale.
Het vlies over hun kop is al te precieus).

Theater, kansspel steeds monomaan verbruid.
De ouverture, de harteloze Nachtgodin,
de hoestende call-girl in het satijn,
de Kavalier, de wals en de rozen,
sereen gekwaak, gekerm in majeur
in het kwartslicht van terreur.

Zonderling beloofde land
te midden de banale kwalen van ons moederland
ons gegeven in de zondagen van ons overleven.
Hugo Claus

Veerle De Wit, la veuve de Hugo Claus, nous a envoyé ce poème, en hommage à Gerard Mortier. Hugo Claus l'avait écrit à l'intention de Gerard Mortier et de la Monnaie, à l'occasion de la réouverture du théâtre après sa rénovation.

black-out
culturel